Gecikince annemin kızdığını biliyorsun. Sana söylemiştim...
...erken yola çıkmalıydık. Her yıl aynı lanet şey.
Her zaman: "Nerede benim mavi ayakkabılarım?"
Veya: "Baba, Marilyn Bronson disklerimi bulamıyorum." -Marilyn Manson. - Her neyse işte.
-O bir erkek. -Mariliyn? Bir erkek?
Dünya nerelere gidiyor?
-Oh.. - İyi misin hayatım?
Evet.
Baba! Baba!
Oh, tanrım!
Tanrım, ne oldu?
-Gelmedik mi daha? - İyi misiniz?
-Marion, iyi misin? -Çıldırdın mı?
-Neredeyse bizi öldürüyordun. -Üzgünüm. Dalmışım sanırım.
Umarım iyi uyumuşsundur. Belki sana kahvaltı hazırlamalıyım.
Kimseye birşey olmadı. Üstüme gelmeyin, tamam mı?
Tanrı aşkına, neden başkasının sürmesine izin vermiyorsun?
Endişelenme. Bu beni uyandırdı.
Pasta büyük ihtimalle mahvolmuştur.
-Oh, tanrım. - O ne?
- Bal kabağı ve çikolata. -Göt gibi kokuyor.
Dışarı çıkıp arabayı kontrol etmeliyim.
Orospu çocuğu durmadı bile.
-Neredeyiz biz? - Yoldayız.
-Neye benziyor? - Otoyola ne oldu?
Başka bir yoldan gitmeyi denedim.
Otoyolun nesi vardı? Yıllardır oradan gideriz. Sıkılmıştım.
Ve... uykuya dalmak istememiştim.
-İşe yaradı baksana. Pekala.
Arabada birşey yok. Hasar yok.
-Ben kullanayım mı, baba? -Hayır, teşekkürler, canım.
-Bu arabaya alışıyorum. -Yine başlıyoruz.
Mercedes'i çöplüğe atan sen değil miydin?
-Benim hatam değildi. -Seni suçlamıyorum, hayatım.
Bu yolda da pek insan yokmuş.
Bugün yılbaşı. Herkes evindedir. Aileleri ile birlikte.
-Açlıktan ölüyorum. Ben de.
Umarım annen hindi işini abartmamıştır.
Konuyu kapatabilir miyiz? Kendimi iyi hissetmiyorum.
İyi misin, tavşancık? Durmamızı ister misin?
Uzun yolculuklar beni yoruyor. Yemek hakkında konuşmak da işe yaramıyor.
- Birkaç tatağa ne dersin? Kapa çeneni, Richard!
- Biraz makarna ve çik peyniri de olabilir. Richard, bu iğrenç!
Ama anne, böyle bir yemek var. Çinliler yapıyor.
Brad, sen daha önce yemiştin değil mi?
-Büyü artık, Richard. -Saat 7:30 olmuş, hayatım.
Şimdiye kadar bir yol ayrımına gelmemiz gerekiyordu.
Laura, onu öyle emmesen olmaz mı?
-Ben böyle içiyorum. - Pekala, millet. Sakin olun.
-Sakin olun. - Marion haklı.
Beyzbol oynarken, rahatlamak için bir tekniğimiz vardı.
Ben halen bunu kullanırım. Burnunuzdan derin nefes alıyorsunuz ve ağzınızdan veriyorsunuz.
Sağol, Brad.
Evet, sağol, Brad.
-Sana birşey sorayım mı? -Tabi.
Sizin tüm oklu ibne miydi yoksa sadece beyzbol takımı mı öyleydi?
-Richard! - Ne var?
Richard, biz bu tekniği Alan'a çıkmadan önce kullanırdık...
- Homo alanı mı?
Richard!
Ne güzel bir gece.
Önümüzdeki parlak yıldızın ismini bilen var mı?
Yukarıda 150 milyar yıldız var. Tanrı aşkına.
Onu biliyorum. Kuzey Yıldızı. Tek bldiğim o.
Teşekkürler.
-Hadi şarkı söyleyelim. Tamam. Ne?
- Sarı Denizaltı nasıl? - Her zaman onu söylüyoruz.
-Brad, "YMCA" nasıl? - Yılbaşındayız şey olsun...
"Jingle Bells"?
Hadi. Hadi.
Bu kısmı seviyorsun değil mi?
Neden durdun?
Bir kadın. Ormanda bir kadın gördüm.
-Harika. Babam tribe girdi. Richard.
-Emin misin baba? -Evet eminim.
Beyaz giyiniyordu. Elinde birşey vardı.
Siktir!
Merhaba.
Biz kaybolduk.
Otoyola en yakın çıkışın nerede olduğunu biliyor musunuz?
İyi misiniz?
Kaza mı geçirdiniz?
Tamam. Cep telefonu olan var mı?
-Çekmiyor. -Az önce bir kabin geçtik.
Belki orada telefon vardır. Richard, kibar ol ve ona yerini ver.
-Brad, kibar olsun. -Senin dedin ne?
Rahatla, dostum.
Burnundan yavaşça nefes al ve hızlıca götünden dışarı ver.
-Pekala, Bayan Harrington. -Ben yürürüm.
-Temiz hava iyi gelir. -Kendi başına gitmeyeceksin.
-Yanlız kalmak istiyorum. -Marion.
-Sana birşey söyliyeyim. -Ne?
Benimle dalaşmaya devam edersen, seni ortadan kaldırırım.
-Anladın mı? - Evet, efendim.
Bir dakika sonra orada buluşuruz. Tamam mı canım? Tamam.
Pekala.
Tamam,görüşürüz, canım.
Bok!
Sıcak kahve ister misiniz?
Sanırım çok geçiriyor. Marion'a ne yapmamız gerektiğini sormalıyız.
Gerek yok. 911'i arayacağız.
-Tamam. -Onlar ne yapılacağını bilirler.
Lanet! Burası leş gibi kokuyor.
Bebek...
Serseri.
-Nereye gidiyorsun? - Sizden uzağa.
Gençler.
Adın ne?
Nerede yaşıyorsun?
-Pek yardımcı olmayacak. -Hayır.
Merhaba, Bayan Haziran.
Burada kimse yaşıyor mu? Sanırım izci klübelerinden birisi.
Tanrım, Laura. Ödümü patlattın.
Üzgünüm. Bu duvardakiler çok ilginçmiş.
Eee, adı ne?
Hadi, bebeğim.
Yüzüğün var. Evli misin?
Marion ve ben evleneceğiz.
Aslında...
...daha birşey söylemedim. Bu gece yemekte söyleyeceğim.
Senden ayrıldığım zaman kendini öldüreceğini söylemiştin ya...
Umarım bunu öylesine söylemişsindir...
Brad, seninle mükemmel vakit geçirdik...
Ama sanırım, artık ayrı yaşamalıyız.
Bok.
-Lanet! -Çevir sesi yok mu?
Hayır Laura, 911'in numarasını unuttum.
Amy.
Kızım. Adı Amy.
-Çok soğuk. -Şaşırmadım. Burası donuyor.
-Sen tut onu. -Hayır.
Bebek işinden pek anlamam.
Bu kadar kapalıyken nasıl nefes alıyor? Endişelenme.
O öldü.
Bu iyiydi.
Oh, tanrım!
Bok!
-O da neydi? -Richard!
Richard!
-Evet, buradayım! -Buraya gel.
Brad ve kadın nerede?
-Brad! - İyi misin?
-Evet, iyiyim. Neler oluyor? -Brad! Hey, çükkafa!
Oh, tanrım! Oh, tanrım!
-Dad? - Ne?
-Brad'i yakalamışlar. - Sen ne diyorsun?
-Onu bir arabada gördüm. Gitmeliyiz. -Ne arabası? Gitmeliyiz.
Frank, yavaşla. Hepimizi öldüreceksin.
Sen bir araba gördün ve arkasında Brad vardı ha?
-Evet. -Anlamadım! Neden?..
Onu gördüm. Canını acıtıyorlardı. Onları durdurmalısın.
-Tamam! Nereye gittiler? - Belki yoldan sapmışlardır.
Sen yol ayrımı gördün mü? Ben görmedim.
-En azından karı gibi kullanmıyorsun. -Kapa çeneni Richard!
-Neler oluyor? -Neden durdun? Laura, el fenerini ver lütfen.
Nereye gidiyor?
-Neden durdu? -Bekle bir dakika.
Geri çekil. Geri çekil!
Sakın gelmeyin.
-Becer beni! -Oh, tanrım.
Richard, kardeşini arabaya götür. Bebeğim. Tuttun mu?
Tanrım...
Ne yapıyor?
Telefonu almaya çalışıyor.
-Sopa ile mi? -Daha iyi bir fikrin var mı?
Bunu yapacağıma inanamıyorum. Bakın şimdi.
Oh, tanrım...
Aferim, Richard.
Ver onu bana.
Onu da at. Çok pis o.
Çekiyor mu?
Tanrıya şükür. Polisi arayabiliriz, onlar bize ne yapacağımızı söylerler.
-Tamam -Şimdi.
- Şimdi.
Lütfen, birisi yardım etsin. Lütfen!
Tanrım. Bacaklarımı hissetmiyorum.
Bacaklarımı hissetmiyorum!
-Yardım edin! Bebeğim ölüyor! Kimsiniz?
Bebeğim! Uyan!
-Lütfen, yardım edin. -Oh, tanrım. Lütfen, yardım edin bize.
Frank, buradan uzaklaşmalıyız.
-Polisi aradın mı? -Telefon, bozukmuş.
-Lanet! -Lütfen, gidelim.
Onu burada böyle bırakamayız.
Richard, onu yolun kenarına çek.
Tanrım. Ben taşıyıcı falan mıyım?
Tanrıya şükür. Oh Marion.
İyi misin? İyi olacaksın.
Marion. Marion?
Marion? Uyan.
Uyan. Hadi, uyansana. Uyan! Uyan!
Laura. Dur!
Kes şunu!
Şokta olduğunu görmüyor musun? Üzgünüm. Üzgünüm...
Baba, bu adam...
...veya bunu kim yaptıysa...
...balta veya testere kullanmış olmalı. -Sapık birisinin işi bu.
-Hadi uzaklaşalım burada. - Bekle. Kadın ne olacak? Belki de gitmiştir.
-Sapık onu kaçırmış olabilir. -Peşinden mi gitmek istiyorsun?
Richard, gir içeri. Polise gidiyoruz.
-Neden otoyola dönmüyoruz? -Annen şerifin yanında oturuyoz zaten.
15 dakikada orada oluruz.
Marcott? Hiç duymamıştım.
Richard, haritayı kontrol et.
Marcott...
Bekle biraz.
-Haritada yok. -Ver şunu bana.
-Ben de bulamadım. - Belki orada olmadığındandır!
-Laura, yerel haritayı ver bana. -Yanıma almadım.
-Almadın mı? - Daha önce lazım olmamıştı.
-Al demiştim. Hatırladın mı? -Yapmam gereken çok şey vardı.
-Hediyeler ve... -Hediyeler kimin umurunda? Sözlerine dikkat eder misin?
Üzgünüm, kısayoldan gideceğini nereden bilebilirdim.
Ve haritayı unutacağını nereden bilebilirdim?
20 yıldır buraya geliriz asla kısayoldan gitmemiştik.
Bir dahaki sefere dünya getireceğim Kuzey Kutbundan aşağı iniyormuş gibi olur.
Kahve kaldı mı hiç?
Biraz.
Tamam. Biraz koy bana. Marcott'a gidelim o zaman.
Kimse, yoldaki tek arabanın biz olduğumuzu anladı mı?
Yılbaşı akşamındayız.
Evet. Pekala. Ne zamandır ilerliyoruz?
Saat 7:30.
Kadını arabaya aldığımızda saatin 7:30 olduğunu söylemiştin.
Lanet alet bozulmuş. Pekala. Kimin saati var?
-Bende var. 7:30'da durmuş. -Hadi.
Size de öyle gelmedi mi? Durum biraz garip değil mi?
Benim garip biri olduğumu düşündüğünüzü biliyorum ama...
...bir teorim var ve dinlemenizi istiyorum, tamam mı?
Brad öldü. Vücudu parçalandı. Tanrı bilir nasıl o hale geldi.
Burada sadece biz varız ve tüm saatler 7:30'da durmuş.
Bu bir Uzaylı Aktivitesi, millet.
-Siktir et. -Efendim? Yok birşey.
Laura...
Onu susturur musun lütfen?
-Bırak söylesin. İşe yarar belki. -Sinirlerimi bozuyor.
Uyuyacağımı sanmıyorum.
-Ne zamandır uyuyordum? - Bilmiyorum. 10 dakika herhalde.
Halen aynı yolda mıyız?
-Marcott'a gelmedik mi? -Hayır. Gelmedik.
-Anlamıyorum. Geçtik mi acaba? -Hayır, hiçbirşey görmedim.
Ne ışık, ne işaret ne de hiçbirşey.
Lanet! O da neydi?
-Bir bebek arabası. - Bebek arabası olduğunu görüyorum.
-Tamam. Çıkıp bakıyorum. -Hayır, yapma.
-Neden? - Sadece gidelim, hoşuma gitmedi.
-Richard, gel buraya. Richard! -Kulağımın dibinde bağırma!
Richard, buraya dön!
Hey, minik çocuk!
Richard! Frank, no!
-İyi yediniz! -Bu çocuğu geberteceğim.
Oh, tanrım!
-Bu da neydi? - Dostum, bu süperdi.
-Komik değildi, Richard! - Sadece bir bebek arabası, neden korktunuz?
-Boş. - Heralde.
-Hiç de komik değil! - İyi iş. Çok aptalcaydı.
Şimdi ne oldu?
Diane'i düşünmeden edemiyorum. Brad'i ona nasıl anlatacağız?
-Bizim sorumluluğumuzdaydı. -Umurumda bile değil şu anda.
Şu anda buradan çıkmayı düşünüyorum.
Üzgünüm.
Lanet yılbaşından konuşalım.
Onu açmayacaksın. Herb Amca'nın hediyesi o.
Şu anda buna ondan daha çok ihtiyacım var.
Kabul edelim. Kaybolduk. Bu yol annemlere gitmiyor.
Geri dönelim. Geri dönmeliyiz, Frank.
Az önce tabelayı gördük. Marcott fazla uzak olamaz.
Hey, kardeş.
Annem... Annemle babam, işleri sonlandıracaklar ha?
Kendilerini kaybediyorlar.
Tüm olan biten, çok çılgınca ha?
Mare?
Bu olaydan kurtulman lazım. Tamam mı? Yapmalısın.
Sana ihtiyacımız var.
Benim... benim ihtiyacım var.
Annem senin ne kadar zeki olduğundan bahsedip duruyor...
...sen bu işten sıyrılmamızı sağlayacak tek kişisin.
Hamster'ın kaybolduğunda, hatırlıyor musun...
...onu uzaylıların kaçırdığını söylemiştim.
Yalandı. Ben yapmıştım.
Ben ve Kevin. Onu mikrodalgada kızarttık.
Marion?
Baba!
Baba, yine gelmiş.
Richard. Aptal şakalarından bıktım.
-Bu sefer ben değildim. -Zamanımız yok, Richard...
Tanrım! gerçeği söylüyorum size aşşağılıklar.
Frank, bir kere de birşeyler söyle.
-Sanırım buradan gitmeliyiz. -Gidelim.
Bir kasaba veya benzin istasyonu geçmeliydik...
...otel, yol ayrımı veya dönemeç geçmeliydik!
Biliyorum. Sakin ol, Laura.
Sanırım izcilerin kullandığı, şu kapalı yollardan birindeyiz.
Tanrım! Sonsuza dek gidecekmişiz gibi hissediyorum.
Bu orman da ne? Amazon gibi bir yer mi?
Geçen sene, Lakewood'a gitmiştim. Müşterimle konuşmak için...
...Buna benzer bir yoldan geçmiştim. Bazen böyle yollara giriyorsun.
İlerledim, ilerledim, en sonunda gittiğim yoldan geri dönmek zorunda kaldım.
-Neden bahsediyorsun sen? -Bazı yollar bu şekilde dizayen edilmiştir...
...bir kuş evi bile yapılmayacak şekilde!
-Ee? -Ee? İşte böyle!
İşte böyle...
Lakewood? Sally Schmidt'in ev aldığı yer değil mi orası?
Evet, sanırım.
Aman tanrım!
-O da neydi? -Talk şov falan gibi birşey.
-Şov değildi. -Yerel bir radyo herhalde.
Yerel radyo? Tabi.
-Hayır! Lanet olsun! - Sen dedin yerel radyo olduğunu.
Onun ne olduğunu bilmiyorum! Bilmek de istemiyorum!
Yanlış birşeyler olmadan polise gitmek istiyorum.
Geçen yılbaşının kötü geçtiğini düşünüyordum. Geçen yılbaşında sorun neydi?
-Bakalım... Herşey? -Bence mükemmeldi.
-Otoyoldan gitmiştin. -Yılbaşı yemeğinden bahsediyordum.
Ailemin yemeklerinin ne sorunu var? Ailen.
Ailen her zaman araba satıcısından daha iyisine layık olduğunu düşündü.
Ve o satıcı şimdi patron oldu.
Yani, üzgünüm bebeğim ama annenin canı cehenneme.
-Başka? - Kardeşin de kaçığın teki!
Silah dergileri ile masturbasyon yapıyor! İğrençsin! İğrenç ve adil değil.
-Mikey, çok zor zamanlar geçirdi. -Zavallı Mikey! Zavallı Mikey!
Neden her seferinde o piçle konuşmak için eziyet çekiyorum?
-Çok dokunaklısın! -Biliyorum, yılbaşındayız, Laura.
Minnet duyulacak bir akşam, ama şu anda umurumda bile değil.
Sadece bu lanet yoldan çıkmak istiyorum.
-Tanrım! Seni...Lanet olsun! - Oh, Frank!
Sorun yok. Lastiğimiz patladı.
-Pekala -Ben hamileyim.
Marion!
Tanrım!
Pis birşey kokuyor.
Tekerleği değiştireceğim.
O aleti kadın gibi çeviriyorsun. -O zaman kendin yap. - Sözlerine dikkat et, lanet olası.
-Pekala. -yardım ister misin?
Marion nasıl?
Hamile.
-Sen nasılsın? -Franky, bir gece için bunlar çok fazlaydı.
Bence de.
- Richard nereye gitti. -Esrar içmeye gitmiştir.
Hiç komik değil! Oğlumuz uyuşturucu kullanıyor! Lütfen, Laura.
-Bunun bir yardım çağrısı olduğunu görmüyor musun? - Tanrım! Sadece esrar bu. Tamam mı?
-Senin ilaçlarından daha kötü değil. -Benim ilaçlarım yasal!
Hamile.
Umarım erkek olur. Nasılsın küçük yaratık?
Ben Çük Amca'yım.
Bu da bana saygı duyman gerektiğini gösteriyor ha?
Yoksa seni beceririm.
Tamam.
İyi misin, tavşancık?
-Sakın bana bir daha öyle deme. -Tamam.
-Tamam, pekala. - Brad bana öyle derdi.
Çük Amca. Pekala.
Siktir!
Seni seviyorum.
Tanrım!
Tamam. Hallettim. Gidelim.
Richard. Gidiyoruz!
-İşte bu arada! - Aman tanrım.
Kapıyı açın!
-Kapıyı açın! Kapıyı açın! Laura! Laura!
Dönüp arabayı alalım.
Baba! Baba!
Richard! Richard!
Buraya gel! Laura, arabaya bin.
-Frank... -İçeri gir, ona yetişeceğiz.
-Daha hızlı! -Daha hizli gidemiyoruz, Laura.
-Neredeler? -Bilmiyorum. Göremiyorum. Orospu çocuğu ışıklarını kapatmış.
-Onu öldürecekler. - Hayır.
-Onu öldürecekler. - Hayır, yapmayacaklar.
-Evet, yapacaklar. - Sakin ol, anne!
O iyi olacak. Onu alacağız.
-O Richard'dı. -Kapa çeneni. Lanet olsun!
Richard'dı bu!
Durdur arabayı! Dur!
Lütfen...
Bebeğim!
Lütfen... Sana ne yaptılar böyle?
-Anne... -Hadi.
Hadi, bebeğim. Kalkabilirsin. Hadi, bebeğim.
Laura...
-Laura... -Ne? Ne?
-Anne, o... Hayır! Hayır, hayır...
Bu onun çakalarından biri, değil mi? Aynı baban gibisin.
Onun beni New Orleans'a götürdüğünü hatırlıyor musun?
-Biz New Orleans'a gitmedik ki hiç? Tabi ki. Sen onun babası değilsin.
-Ne? -Richard senin oğlun değil.
-Anne, sen neden bahsediyorsun? -Aklını kaçırmış.
Aklımı kaçırmadım. Alan Rickson'ı hatırlamıyor musun?
-Laura... -What? What?
-Ne desin sen? -Alan Rickson'ı hatırlamıyor musun?
Bebeğim. Gitmek istemiyorum. Gitmek istemiyorum.
-Lütfen, kalmama izin verin. -Hadi.
Kalmama izin verin...
Onu benden almayın! Oh, tanrım. Lütfen. Gitmek istiyorum.
Lütfen, Frank...
-Ne yapacağız? -Polise gitmeliyiz.
Polise nasıl gideceğiz? - Nerede olduğumuzu bilmiyoruz.
-Hadi. Gidelim, hayatım. - Onu burada bırakamayız.
Hayır, bırakmayacağız.
O benim oğlumdu. O bizimle gelecek.
O ne?
Mike Amca'nın hediyesi.
Silah manyağına teşekkürler.
Michael gelmiyor mu?
-Michael? O da kim? -It's Richard.
Gerçek adı Michael. Çünkü Alan ona öyle demek istiyor.
-Richard öldü! -Tamam.
Pasta ister misiniz?
- Yine o işaret. - Şu lanet kasaba ne kadar uzaklıkta?
- 100 mildir ilerliyoruz. - Ne harika bir yılbaşı.
Michale'a da kek bıraksam mıydı acaba?
-Sence düzelir mi? -Bilmiyorum.
Ama er ya da geç, gerçeklerle yüzleşmek zorunda kalacak.
-Ne harika bir yılbaşı. -Tanrı bilir nasıl karşılayacak.
-Daha kötüsü olamaz. -Daha kötüsü olabilir.
Bak, pastayı bitirdim.
-Kalem alabilir miyim, lütfen? -Ne için?
-Çizim yapacağım. -İyi, güzel. İşte benim kalemim.
-Çok güzelsin, Marion. -Tanrım.
Umalım da Marcott'da bir hastane vardır.
Ya oraya hiç ulaşamazsak? Ya önce o bizi yakalarsa?
-Kim? -Beyazlı kadın.
-Bebeği olan kadın mı? - Evet, onu ormanda gördüm...
...Richard'ın kaybolmasından sonra. -Onu gördün mü?
Sonra büyük babamın bana anlattığı hikayeyi hatırladım.
Her duyduğumda beni korkuturdu.
Bak. Brad'i çizdim. Şu sallanan onun bacağı.
- Senin için. - Tamam, anne.
Suratını düzelt.
Nikahdan dönen bir çift varmış...
...Rhode Island'da. Geceymiş. Yağmur yağıyormuş.
Yolun kenarında küçük bir kız görmüşler.
Öylece yerinde duruyormuş, elinde de defteri varmış.
Durmuşlar ve kızı arabalarına almışlar...
...onunla konuşmaya çalışmışlar. Şokta olduğundan konuşmamış.
İlerlerken, aniden bir çığlık duymuşlar...
...arka koltuktan geliyormuş.
Frene basmışlar, neredeyse kaza yapıyorlarmış.
Uçurumdan yuvarlanmamışlar neyse ki. Arkaya bakmışlar...
...kız uçup gitmiş.
Orada sadece kitabı duruyormuş, üzerinde de kızın ismi.
Barbara Rose.
Sonra hatırlamışlar:
5 yıl önce orada, tüm Rose ailesi...
araba kazası geçirmişlerdi ve ölmüşlerdi.
Hadi! Ne diyorsun sen baba? O kadın hayalet miydi?
Bak! Patates cipsimiz var!
Paketi açacağım. Bunların olduğunu bilmiyordum.
-İster misiniz? - Anne, bu kadar hızlı yeme.
-Hasta olacaksın. - Olmam.
Oh, tanrım. Umarım kısa zamanda bu kabustan uyanırız.
Daha iyi misin, Laura?
Baba, Alan Rickson kim?
Hiçbir fikrim yok.
-Annem neden bahsediyordu? - Alan Rickson'ı hiç duymadım.
O şokta. Saçma sapan şeyler söylüyor.
-Neden öyle yapsın ki? - Sen söyle.
Vav! Bak ne buldum!
Anne, indir o silahı. Çok tehlikeli.
Değil. Bu bir oyuncak. Michael'de bunlardan kullanırdı.
-Laura! -Sadece şaka yapıyordu.
Laura, o dolu bir silah. İndir o silahı.
Beni korkutmaya çalışıyorsun. Seninle daha fazla oynamak istemiyorum.
-Bang bang! Öldün. -Pekala.
Tamam, hayatım. Sen kazandın.
Ben öldüm.
-Birşeyler yap. - Ne gibi?
-Uzman sensin. - Öğrenci uzman.
-Marion... -Anne!
-Evet, hayatım. - Şimdi başka birşeyler oynayacağız.
Evcilik oynadığımız zamanları hatırlıyor musun?
Onu oynamak istemiyorum. Michael'in oynadıklarını istiyorum.
Laura, bu bir oyun değil. Oğlumuz öldü!
-Hayır. -Richard öldü!
Baba!
Lanet olsun! Orospu beni bacağımdan vurdu.
-Acıyor mu? -Anne, arabaya dön.
- İyi olacak. -O da ölecek mi?
Başka kimse ölmeyecek artık, tamam mı?
Nasıl görünüyor, doktor?
Göreceğiz.
-Tut şunu. Tut şunu! -Tamam.
-Saçmaları çıkarmam lazım. -Tamam.
Işığı yaraya tut lütfen.
-Bunu daha önce yapmış mıydım? -Hayır, ilk seferim bu.
-Bok! -Işık yaraya lütfen!
Tamam.
-Tamam, tut kendini. -Neden? Kendini tut.
Oh, tanrım!
Vurulduğum zamandan daha çok acıdı.
Pekala, bacağını kaldır.
Tamam. Tamam. -Şimdi daha iyi olacaksın.
-Bana anahtarları ver. -Ben kullanacağım.
Çok fazla içme lütfen.
-Daha iyi bir ağrı kesici biliyor musun? - Sürücülük fazla işe yaramıyor. Yarıyor.
Anlamıyorum.
Bir dönemeçten geçmemiz gerekirdi şimdiye kadar.
Büyük annenin evi, millerce arkada kalmış olmalı.
İşte bu! Bu bir askeri yol.
Öyle mi dersin?
Bu nedenle araba göremiyoruz. -Yollar izole edilmiş.
Marcott, askeri bir yer olmalı. Bu nedenle haritada değil.
-Sanırım öyle. Tabi ki. İşte bu! İşte bu!
Baba?
-Baba! -Tamam, hayatım.
-Buradayım, buradayım. -Tanrıya şükür. Sandım ki...
Bacağın...
-İyi misin? - Çok da kötü değil.
Sonunda iyi bir haber verebileceğim. Gel buraya.
Bak. Daha önce annene kuzey yıldızını gösterdim.
Sağ tarafımızdaydı. Hala öyle.
Bu demek oluyor ki, baştan beri batıya gidiyorduk.
Yani, otoyoldan şuralarda çıkmış olsak...
bu yoldan batıya gidiyoruz demektir... ...yol direk denize gidiyor.
Marcott, deniz kenarında olmalı. Çok mantıklı.
Bir deniz üssü olmalı orası. Tamam, tamam. Oraya ne kadar sürede gideriz?
Yarım depo benzinimiz var. 150 mil yol gittik.
Kaldı 40 veya 50 mil. Kıyıya varana kadar yeter.
1 saat içinde Marcott'da oluruz.
Sen bir dahisin.
Biliyorsun, annen hakkında biraz endişeliyim.
-Anne? - Uyanık mısın?
-Odun gibi uyudum. -Nasılsın?
Ben...iyiyim...sanırım...
Şimdi yapmamız gereken...
...birbirimize kenetlenmek. Birbirimize destek olmalıyız.
Ben kullanayım mı, hayatım?
-Marcott'a yakında ulaşırız. -Oh, harika.
-Pek iyi görünmüyorsun. -O iyi.
Frank, biliyorsun, sen mükemmel bir babasın.
Ve mükemmel bir koca.
Seni ve Sally Schmidt'i anladığımı bilmeni istiyorum.
-Ne? - Herşeyi biliyorum.
Öğle paydosunuzda, Motel 6'da buluştuğunuzu biliyorum.
Sorun değil. Tamamen anlıyorum. Ben hiçbir zaman senin...
...fantazilerine yetişemedim. Ve sana söz vermek istiyorum...
...buradan kurtulduğumuzda, bana herşeyi yapabilirsin.
Yani, herşeyi.
Herneyse, en önemli şey...
...üçümüz daha güçlüyüz. Siz ne düşünüyorsunuz?
-Pek değil. -Pekala.
Şimdi...
...uyandığımdan beri beni rahatsız eden birşey var.
-Ne? - Ormandaki bu insanlar kimler?
Hayatım, yavaşla. Onlar çığlık atıyorlar.
Merhaba!
Oh, tanrım. Neden bu kadar üzgünler?
Yılbaşı gecesindeyiz.
Gülümseyin!
Bu gibi durumlarda ne yapman gerektiğini sana öğrettiler mi? Panik yapmamak.
Frank, onu öyle emmek zorunda mısın?
Frank! Bu Jeannine. Çabuk, arabayı durdur!
-Jeannine kim? -Benim arkadaşım. 20 yıl önce ölen.
-Yani, ne demek istiyorsun? -O öldü.
-Yani? - Yani, salla gitsin.
Eğer ölüler yaşıyorsa, bence Richard'ı kontrol etmeliyiz.
-Çıldırdın mı? - Orada sence rahat mı?
Anne, eğer hayattaysa, onu duymaz mıydık?
kardeşin canlı canlı yandı. Nasıl konuşabilsin?
-Kapa çeneni, Laura. -Sakin ol, baba.
-Tamam. -Beni çıldırtıyor.
-Şimdi Jeannine'i görmeye gidebilir miyim? -Hayır, gidemezsin.
-Evet, giderim. -Hayır, gidemezsin.
-Evet, giderim. Hayır, gi...
Şimdi gideceğim.
Oh, tanrım! Baba arabayı durdur!
-Anne! -Laura, Laura!
-Anne! - Laura!
Anne!
Oh, tanrım! Tanrım! Laura!
-Hangi cehenneme kayboldu? - Anne?
Anne!
-Belki de kaçmıştır. -Oh, Marion...
-Belki ormana doğru gitmiştir. - Marion, 60 ile gidiyordum!
-Boynunu kırmış falan olmalı. -O zaman nerede?
Belki de kadın onu yakalamıştır.
Siyah araba.
Seni orospu çocuğu. O piçin kafasını patlatacağım.
-Maron, mermiler nerede? -Burada. Annemden saklamıştım.
Hadi!
Vurdum onu!
-Anne! -Laura.
-Tanrıya şükür. -Anne, iyi misin?
İyiyim. Kafam ağrıyor biraz. Ama iyiyim.
Hayatım.
Şekerim, şekerim. Kafanın arkasında...
Oh, tanrım! Tanrım!
-Saçımda bir sorun mu var? -Oh, tanrım!
Alan!
-Sonunda! -Hayır, dur!
-Alan! -Dur! Dur!
Laura...
-Baba? -Laura...
Ponpon kız takımını oluşturdum.
Bu hayatımdaki en mükemmel gün.
Laura...
Baba! Baba!
Ver o silahı bana! Dur baba! Kes şunu!
-Seni piç! Kes şunu! -Marion...
Bir bebeğim olacak. Bizi bırakamazsın. Bırakamazsın.
-Üzgünüm. Üzgünüm. - Daha yeni annemi kaybettim...
...ve kardeşimi ve erkek arkadaşımı. Seni de kaybetmek istemiyorum.
-Seni kaybetmek istemiyorum. -Hepimizi yakalayacak nasıl olsa.
Hayır. Kimse bizi yakalayamayacak. İlerlediğimiz sürece.
Her durduğumuzda, birisi ölüyor. Her zaman ilerlememiz gerek.
Marcott'a gidiyoruz.
Anneni arabaya koyalım.
-Sigaran var mı? -Ceketimde.
Alan Rickson, bir arkadaşımdı. Detroit'te.
Anlatmana gerek yok, baba.
Bir gün bana danışmak için geldi.
Birisin sevdiğini söyledi.
İsmini söylemedi.
Evli olduğundan bahsetti. Ama yine de ona aşıktı.
Ne yapması gerektiğini sormuştu.
Ona ne dediğimi hatırlıyorum...
"Bir kere yaşayacaksın, Ona git.
Sadece git. Git onu gör. Eğer seni seviyorsa...
...kocasını bırakacaktır, seninle gidecektir."
-Üzgünüm, baba. Bundan sonra bir kere konuştum onunla.
Kadın kocasını bırakmamış.
Bir çocuğu varmış.
Minik bir kız.
Onu kaybetmek istememiş.
Alan'i en son görüşümdü.
Her zaman düşünürüm, neden aramıyor diye.
Neden bunu yaptın?
Korkuyorsan, alkol bunu daha kötü yapar.
-Korktuğumu mu düşünüyorsun? -Düşünmeme gerek yok.
-Sorun yok. - Hayır, değil.
Kilometre sayacına baktın mı?
60 mil yol gittik haritaya baktığımızdan beri. Biliyorum.
-Sahile varmalıydık. -Biliyorum.
Sanırım yanlış hesapladım.
Olabilir.
Belki Kuzey Yıldızı kuzeyi göstermiyor.
Belki haritayı çizen sarhoştu. Belki ay bir peynirden yapılmıştır.
Kim bilir? Bu yolda herşey ters gidiyor.
Bundan böyle, Marcott'a gitmek için sürmemize gerek yok.
-Belki dışarı çıkmanın başka yolu vardır. -Ne gibi, baba? Uçarak mı? Hayır. Yürüyerek.
Ormanın içinden. -Bu çılgınca. -Pekala. Pekala.
-Hazır mısın? - Güneş doğana kadar bekleyebiliriz.
Ne dediğini hatırladın mı? Her durduğumuzda birisi ölüyor. Hareket etmeliyiz.
Duydun mu?
-Tabi ki duydum. -Neydi o?
Bilmiyorum. Ormandayız Herşey olabilir.
Dal düşmüş olabilir, fare veya kuş olabilir. Laura'nın söylediklerini hatırla.
Ormanda bu gece hayalet var mı?
-Hadi. Bekliyorum! -Sakın!..
..asla,asla bunu bir daha yapma. Duydun mu beni?
-Senin neyin var? -Arabadan uzaklaşmamalıydık. Benim sorunum bu işte.
Yoldan ne kadar uzakaşırsak, o kadar iyi oluruz.
Lanet olsun! bok!
Bok! Bok!
-İyi misin? -Evet, sadece bir sıyrık.
-Bu da ne böyle? - Tellere geldik.
Teller. Harika, güzel.
Diğer tarafta bir çiftlik olmalı. Çok sert değil. Ben tutacağım. Sen alttan ge. Hadi.
-Şimdi sen tut. - Tamam.
Baba! Bak!
Merhaba! Merhaba!
Merhaba!
Buradayız! Buradayız!
Hayır!
Hayır, olamaz!
Nasıl olabilir? Nasıl...
Nasıl olabilir?
-Belki de kaybolduk. -Eğer kaybolsaydık... ...yolun aynı tarafından çıkardık.
-Birisi bizimle dalga geçiyor. -Sakin ol.
Sakin olmak istemiyorum. Bu saçmalığın bitmesini istiyorum.
-Hala kilitli. -Ne olmuş?
Işıkları kim açtı peki? Kim açtı onları?
Laura?
-Ben arabaya dönmeyeceğim. Ben de öyle.
Ne yazıyorsun?
Bütün bunlar bittiğinde yapacaklarımı.
Ee?
Yardım etmemi ister misin?
-Briç oynamaya ne dersin? Sence ben kaç yaşındayım? Daha eğlenceli şeyler yapmalıyım.
Bir Atari alacağım, bir bilgisayar. biraz da bilgisayar oyunu.
Eğlenceli birşeyler yapacaksan, PlayStation'u denerdim.
O da ne?
Boşver. Atari iyi.
Belki de şu Marilyn Bronson disklerinden alırım.
Manson.
-Ne yazdın? - Seni ilgilendirmez.
Dur!
-Neler oluyor? - Biliyordum.
Birisi bizimle oynuyor. Öncekiyle aynı kabin.
Bu yolda 100 tane baraka olmalı. Aynı kabin olamaz. Hayır, olamaz. Ama öyle.
-Oh, bok. Elfenerini getir. -Hayır.
Git elfenerini getir!
Marion?
Ne yapıyorsun?
Dur! Kes şunu!
-Burada birisi var! Biliyorum! -Baba, kes şunu.
Biz lanetliyiz.
Baba, lütfen.
Hiçbir yol sonsuza gitmez.
Bu sis nereden geliyor?
-Sis yok, baba. -Sis yok mu?
Birileri dokora gidip gözlerini kontrol ettirmeli.
-Viski nerede? -Onu atmıştım, hatırladın mı?
Ne?
Benim viskimi mi attın? Benim viskim? Seni saygısız...
-Baba, sakin ol. -Benim zayıf olduğumu düşünüyorsun...
...benimle dalaşmaya mı çalışıyorsun? -Baba, dinle beni.
Ne yapıyorsun?
Bu senin iki defa düşünmeni sağlayacak.
Baba, lütfen. Lütfen. Kapa çeneni. Kapa çeneni.
Lanet olsun sana!
Marion?
Marion? Bebeğim. Oh, tanrım. Ne yaptım ben?
Ne yaptım ben?
Oh, bebeğim...
Onun için geldin ha?
Önce beni öldürmen lazım, sürtük!
Neden biz? Neden?
Biz sana ne yaptık? Tek istediğimiz güzel bir yılbaşı gecesiydi.
Bunu istemek çok mu fazla?
Çık dışarı! Nereye saklanıyorsun?
Hadi! Gel sana ilacını vereyim.
Seni aynen geri yollayacağım...
Baba? Baba?
O öldü.
-O öldü! -Oh, tanrım!
Başlayın!
Hadi. Hadi.
Başla! Hadi!
Bitirelim.
Hadi!
Benimle oynama. Lütfen.
Senin için burada değil.
Baba!
Konuşmaya çalışma. Herşey düzelecek şimdi.
-Sadece dinlen tamam mı? - Ben hamileyim.
Tamam, Marion. Biliyoruz.
İkiniz de iyi olacaksınız.
-Durumu nasıl? - Siz aileden misiniz?
Hayır. Ben onu bulan kişiyim.
Şanslıymış. Arabadan fırlamış.
Birkaç saattir komadaydı. Ama iyileşecek. Birkaç kırık...
...kaburga ve sersemlik. -Diğerleri öldü.
-Ne olduğunu biliyor musunuz? -Polise göre...
...baba yolda uyuyakalmış karşıdan gelen arabaya çarpmış.
-Bir kadın ve küçük bebeği. -Onlar da ölmüşler.
Pekala...
...teşekkürler yaptıklarınız için. Doktor...
-Marcott. Helen Marcott. -Teşekkürler Doktor Marcott.
Yine mi?
Bok.
Hey!
-Güzel araba. -Evet, ben koleksiyoncuyum.
-Sizi bırakayım mı? -Neden olmasın?
Oldukça sert kazaymış herhalde. Heryer cam kırıklarıyla dolu.
Şu anda evde dinleniyor olmalıydım.
Onlar da öyle.
Bunu sen mi düşürdün?
Hayır, neymiş o?